16 skutecznych sposobów na wybaczenie sobie błędów z przeszłości

16 skutecznych sposobów na wybaczenie sobie błędów z przeszłości Samoświadomość

Przebaczenie jest kluczem do zapomnienia o przeszłości. Ale jeśli jest to twój własny błąd, jak możesz przebaczyć samemu sobie?

Przebaczenie może uwolnić Cię od bólu z przeszłości. Może pomóc w przezwyciężeniu negatywnych emocji związanych z popełnionymi w przeszłości błędami. Przebaczenie może uczynić cię szczęśliwszym. Nigdy nie lekceważ potęgi przebaczenia. Zarówno dla siebie, jak i dla innych. Czasami jednak trudniej jest przebaczyć sobie niż innym ludziom.

Dzieje się tak dlatego, że błędy, które prześladują Cię już od jakiegoś czasu, są trudniejsze do zapomnienia. Są jak ostatnia piosenka, którą słyszałeś, a która wciąż gra w twojej głowie i nie możesz się jej pozbyć. Potrzebujesz zamknięcia, bo inaczej trauma będzie się powtarzać.

Ale chodzi o to, że kiedy nauczymy się przebaczać, nauczymy się też ponownie przejmować pełną kontrolę nad naszym życiem. Przebaczenie może być trudne i wyczerpujące, ale wierzcie mi, rezultat jest tego wart.

W tym artykule piszemy o tym, dlaczego trzeba sobie wybaczyć i jak to zrobić.

Ale najpierw porozmawiajmy o powodach, dla których czasami tak trudno jest to zrobić.

Dlaczego trudno jest wybaczyć samemu sobie

Zanim zaczniemy omawiać szczegóły dotyczące tego, JAK sobie wybaczyć, przyjrzyjmy się, dlaczego tak trudno jest nam odpuścić i uznać się za winnych popełnionych w przeszłości błędów.

Istnieje 5 głównych powodów, dla których przebaczenie sobie własnych przewinień jest dla wielu osób trudnym i zniechęcającym zadaniem.

  • Niechęć

Nie jesteś jeszcze gotowy, by przyznać się do tego, co zrobiłeś.

Nie możesz uwierzyć, że to zrobiłeś, więc nie możesz się do tego przyznać. Wybaczenie sobie oznacza uznanie poczucia odpowiedzialności, co sprawia, że twoje działania stają się realne.

Przyznanie się do negatywnych aspektów czegoś, co się zrobiło źle i nauczenie się ich akceptacji, jest ważne, ale może też być bardzo trudne.

  • Poczucie winy

Jest to głos w głowie, który wciąż powtarza popełnione przez Ciebie błędy. Nie możesz zapomnieć o swoich przewinieniach, ponieważ ten głos, który jest twoim sumieniem, ciągle cię dręczy.

Cokolwiek zrobiłeś, jest już zakorzenione w twoim systemie nerwowym. Jeśli nadal będziesz pozwalać, by system nerwowy mówił Ci, że masz się czuć winny, bardzo trudno będzie Ci wybaczyć.

  • Nadmierne myślenie

Ciągle myślisz o tym, co będzie dalej, nawet nie próbując sobie wybaczyć.

Jest to bardzo destrukcyjny sposób myślenia, w którym zaawansowany umysł przeciwstawia się rzeczywistym uczuciom. Myślisz o rzeczach, których żałujesz, że nie zdążyłeś lub nie mogłeś zrobić, i zastanawiasz się, jak potoczyłoby się Twoje życie, gdybyś postąpił inaczej.

W ten sposób zatracamy się w rzeczywistości, która jest tak odległa od naszej chwili obecnej. Pozostając w niej, tracimy nadzieję, czujemy się przygnębieni i nie możemy pogodzić się z obecną sytuacją.

To nigdy nie zniknie, dopóki nie odpuścisz i nie nauczysz się żyć chwilą obecną.

  • Strach

Czasami nie można sobie wybaczyć, bo człowiek boi się, że może stracić osobę, którą skrzywdził. Nie można skupić się na przebaczeniu sobie, jeśli takie obawy nam towarzyszą.

Ważne jest, aby zdać sobie sprawę, że obawa przed czymś nie musi oznaczać, że należy tego unikać. Stawienie czoła temu lękowi i pójście naprzód z pozytywnym nastawieniem zawsze przyniesie pozytywny rezultat. Przy okazji można też dowiedzieć się czegoś więcej o sobie.

  • Przyczyna

Może udało Ci się przyznać do tego, co zrobiłeś, ale nie jesteś pewien, dlaczego to zrobiłeś – nie możesz uwierzyć, że to zrobiłeś. Nie znasz przyczyny złego postępowania.

Z tego powodu możesz się obawiać, że powtórzysz ten czyn.

Osoba może nie chcieć pogodzić się z tym, co zrobiła, więc postanawia nadal złościć się na siebie, aby w ten sposób odciąć się od tego czynu. Można sobie powiedzieć: „To nie ja to zrobiłem – zrobiła to jakaś inna, okropna wersja mnie”.

Choć wybaczenie sobie z wielu powodów może być trudne, utrzymywanie się w tym stanie jest szkodliwe nie tylko dla ciebie, ale także dla osób z twojego otoczenia.

Teraz, kiedy już zapomnieliśmy o sposobach myślenia, które mogą powstrzymywać nas przed wybaczeniem sobie, przyjrzyjmy się sposobom, dzięki którym możemy odpuścić i uzyskać to ważne przebaczenie. .

16 skutecznych sposobów na wybaczenie sobie błędów z przeszłości

16 skutecznych sposobów na wybaczenie samemu sobie

1. Poświęć czas na przemyślenie tego, co się stało.

Przebaczenie innym ludziom za błędy, które ci wyrządzili, nie jest łatwe – wymaga czasu.

Nie inaczej jest z wybaczaniem sobie. Musisz nauczyć się, czym jest przebaczenie i ocenić, co się stało, aby móc się wyleczyć.

Zadaj sobie kilka pytań, które pomogą Ci przeanalizować to, co się stało, na przykład: „Czy moich działań można było uniknąć?” oraz „Czy podjąłem najlepszą decyzję, jaką mogłem podjąć w danym momencie, mając do dyspozycji informacje, które posiadałem?”.

Spojrzenie z perspektywy czasu to bestia. Łatwo jest dostrzec swoje błędy i to, co można było zrobić inaczej. Ale być może zrobiłeś wszystko, co było w Twojej mocy w danej sytuacji i przy wiedzy, jaką wtedy posiadałeś.

2. Sklasyfikuj błąd, który popełniłeś.

Istnieją różne rodzaje błędów życiowych, a jeden z nich może być powodem, dla którego nie potrafisz sobie wybaczyć.

Wiedza o tym, jaki błąd popełniłeś, pozwala ci zrozumieć, jakie powinny być twoje następne kroki. Jeśli nie można nic zrobić, aby zmienić to, co się stało, a jedyne, co można zrobić, to wyciągnąć wnioski z popełnionego błędu, nadszedł czas, aby sobie wybaczyć.

Nie ma sensu użalać się nad czymś, czego nie można zmienić, nawet jeśli do dziś ma to wpływ na nasze życie. Większość błędów, które popełniłeś, prawdopodobnie warto sobie wybaczyć.

3. Zaakceptuj i przyznaj się do popełnionego przewinienia.

Nie ma już powrotu do przeszłości, aby naprawić to, co się zrobiło. Podróże w czasie są tylko w filmach.

Kiedy coś się dzieje, jedyne, co możemy zrobić, to zaakceptować i przyznać się do popełnionego wykroczenia oraz jego konsekwencji. Trzeba zaakceptować odpowiedzialność i fakt, że naruszona została norma moralna.

Nie przyznajesz się do błędów po to, by się bić czy karać, ale po to, by zrozumieć, z czym musisz się zmierzyć.

Trzeba nazwać przewinienie, nie pomijając go ogólnikami typu: „Akceptuję, że popełniłem błąd”.

Aby naprawdę sobie wybaczyć, trzeba powiedzieć konkretnie: „Miałem złe nastawienie, które zraniło moją rodzinę i przyjaciół” lub „Źle oceniłem osobę, która mogła być bardzo dobrym przyjacielem”.

Skup się na rzeczach ważnych. Odłóż na bok swoją próżność.

4. Uznaj swoje uczucia.

Kiedy nie uznajemy swoich uczuć, trudno nam sobie z nimi poradzić i uwolnić je. To zazwyczaj zmienia nasze zachowanie i stajemy się bardziej podatni na ponowne zranienie. Zanim będzie można ruszyć dalej, trzeba potwierdzić swoje emocje, aby móc je przetworzyć.

Na przykład, jeśli czujesz się winny, uznaj, że jest to powszechne, a także uświadom sobie, że odczuwanie tej emocji może pomóc zmotywować cię do podjęcia działań naprawczych dla siebie lub dla innych.

Pozwól sobie na rozpoznanie, zaakceptowanie i odczucie emocji, które zostały wywołane. Pomocne może być również zapisanie wszystkich działań lub sytuacji, które wywołują te emocje, aby dokładnie określić, dlaczego je odczuwasz.

5. Nie patrz na siebie jak na nieudacznika.

Dobrze jest współczuć z powodu błędów, które popełniłeś w przeszłości. Pamiętaj jednak, że to nie one definiują to, kim jesteś.

Mogły być poza Twoją kontrolą, ale nigdy nie mogą decydować o tym, co przyniesie przyszłość. W życiu wiele razy może się zdarzyć, że coś nam się nie uda, ale to nie czyni nas nieudacznikami.

Jeśli zinternalizujesz zwątpienie w siebie do tego stopnia, że uwierzysz, że ponosisz porażkę, twoje ciało to wchłonie. Prawdopodobnie stawiasz sobie wiele wymagań, więc nie powinno Cię dziwić, że nie wszystko jest idealne.

Nie ma na świecie osoby, która byłaby w stanie zadowolić wszystkich. Gdy postrzegasz siebie jako nieudacznika, oddajesz kontrolę nad sobą, co sprawia, że czujesz się jeszcze gorzej. Jesteś kimś więcej niż błędy popełnione w przeszłości.

Ważne jest, by przyjąć odpowiedzialność za to, co się zrobiło, ale jeden zły wybór nie powinien definiować tego, kim się jest.

6. Naucz się myśleć o błędach jako o doświadczeniu, z którego można wyciągnąć wnioski.

Może to zabrzmieć banalnie, ale czasami musimy popełniać błędy, aby móc się na nich uczyć. Jak mówi przysłowie: „Doświadczenie jest najlepszym nauczycielem”.

Porażkę często można postrzegać jako ważny krok na drodze do ostatecznego sukcesu. Za wybitnych ludzi uważa się tych, którzy potrafią uczyć się na błędach, a nie tych, którzy nigdy ich nie popełniają.

Nie musisz publicznie przyznawać się do tego, co zrobiłeś źle, aby wyciągnąć z tego wnioski. Jeśli jednak zastanowisz się, w jaki sposób przyczyniłeś się do popełnienia błędu i co mogłeś zrobić inaczej, o wiele łatwiej będzie Ci się poprawić w przyszłości i odnieść sukces następnym razem.

7. Zrozumieć swojego wewnętrznego krytyka.

Twój wewnętrzny krytyk to ten mały głosik w Twojej głowie, który mówi Ci, że nie powinieneś sobie przebaczać. Nie pozwól jednak, by rozpraszał Twoją uwagę. Zamiast tego doceń to, co Ci mówi, i spróbuj przezwyciężyć to, co Ci każe myśleć.

Dobrym sposobem na to jest rozpoczęcie prowadzenia dziennika, ponieważ może to pomóc w zrozumieniu wewnętrznego krytyka i rozwinięciu współczucia dla siebie. Może to także pomóc w zidentyfikowaniu niezdrowych wzorców myślowych, które uniemożliwiają wybaczenie sobie.

8. Wyraźnie określ swoją moralność i wartości.

Ludzie, którzy często czują się najbardziej winni, to ci, którzy postępowali w sposób sprzeczny z własną moralnością i wartościami. Bardzo ważne jest, aby jasno określić te wartości i moralność, co pozwoli zrozumieć, „dlaczego” w ogóle popełniło się błąd.

Najlepszą rzeczą, jaką można zrobić, aby zacząć sobie przebaczać, jest zastąpienie negatywnych myśli i zachowań tymi, które są zgodne z naszą moralnością i wartościami. W ten sposób mówisz sobie, że możesz radzić sobie z sytuacjami dokładnie tak, jak chcesz.

9. Dbałość o siebie i współczucie dla siebie.

Jeśli pierwszą rzeczą, jaką robisz, gdy popełniasz błąd, jest krytykowanie siebie, nadszedł czas, by być dla siebie łagodniejszym. Może to zająć trochę czasu, ale trzeba pamiętać, że jest się godnym przebaczenia. Nie jest sprawiedliwe osądzanie swojego dawnego „ja” na podstawie wiedzy i spostrzeżeń, które posiadasz teraz.

Czym jest współczucie dla samego siebie? Współczucie dla samego siebie to nie pozwalanie sobie na wymówki. To oczyszczanie umysłu z negatywnych emocji wobec siebie, aby móc zacząć od nowa z czystym kontem. Współczucie dla samego siebie to zdolność do wzruszenia się własnym cierpieniem oraz zdolność do posiadania uczuć troski i życzliwości wobec samego siebie. Jest to zdolność do przyjęcia wyrozumiałej i nieosądzającej postawy wobec własnych niedoskonałości i uznania, że twoje doświadczenie jest doświadczeniem wszystkich ludzi. Pozwól sobie na chwilę spokoju i zrozumienia.

Bądź dla siebie miły. Tak, zrobiłeś coś złego, ale to nie znaczy, że nie zasługujesz na miłość. Rozwijaj współczucie dla samego siebie, dbając o siebie – emocjonalnie, psychicznie i fizycznie.

10. Monitoruj swoje postępy i nie bądź dla siebie zbyt surowy.

Już sama próba wybaczenia sobie jest trudna, więc nie utrudniaj jej jeszcze bardziej. Kiedy już zdecydujesz się zacząć dbać o siebie, sprawdzaj, jak ci idzie. Prawdziwe przebaczenie sobie jest pracą w toku i nie dokona się z dnia na dzień.

W procesie wybaczania są pewne etapy, przez które należy przejść, takie jak zaakceptowanie okoliczności, podjęcie decyzji o wybaczeniu sobie, praca nad zrozumieniem, dlaczego zrobiłeś to, co zrobiłeś, i wreszcie odkrycie prawdziwego współczucia dla siebie. Nie ma problemu, jeśli podczas tego procesu pojawią się niepowodzenia, ale kontynuuj je i obserwuj siebie na bieżąco.

11. Przestań rozmyślać i przestań myśleć o błędach, które popełniłeś.

Nie zadręczaj się. Przestań powtarzać sobie w głowie błędy z przeszłości.

Nadmierne myślenie zabija – powoduje chroniczny niepokój, silny stres i nieracjonalność umysłową. Jest kilka rzeczy, które możesz zrobić, aby powstrzymać się od roztrząsania błędów z przeszłości.

Po pierwsze, należy zadać sobie pytanie: „I co z tego?”. Jaka jest najgorsza rzecz, która mogłaby się wydarzyć w wyniku popełnionego przez Ciebie błędu, a która jeszcze się nie wydarzyła? Istnieje duże prawdopodobieństwo, że co się stało, to się nie odstanie i nic już nie będzie gorsze.

Po drugie, zastanów się, jaki wpływ Twój błąd będzie miał na innych ludzi.

Ludzie koncentrują się głównie na sobie, ale jeśli Twój błąd dotyczył przeszłego zachowania lub czegoś, co Twoim zdaniem mogło być oceniane przez innych, prawda jest taka, że ludzie prawdopodobnie zapomnieli o nim.

12. Nie patrz w przeszłość.

Skup się na teraźniejszości i przyszłości. Wszystko zostało już powiedziane i zrobione. Jedynym sposobem na zmianę sytuacji jest otwarcie się na nieskończone możliwości i nowe szanse.

Wprawdzie wracanie pamięcią do wspomnień nie musi być czymś złym, ale przeszłość nie jest miejscem, na którym powinieneś skupiać swój czas, energię i umysł.

Przeszłości nie da się zmienić, a martwiąc się o to, co by było gdyby, marnujesz swoją energię. Jeśli masz zamiar poświęcić swój wysiłek na zastanawianie się nad czymś, pomyśl o chwili obecnej i zainwestuj odpowiednią ilość czasu w kształtowanie swojej przyszłości.

13. W razie potrzeby zwróć się o pomoc do specjalisty.

Jeśli już od dawna starasz się okazywać sobie miłość i dbać o siebie, ale nadal nie potrafisz sobie wybaczyć, być może nadszedł czas na wizytę u terapeuty. Profesjonalni doradcy mogą pomóc w przełamaniu niezdrowych wzorców, które odwracają Twoją uwagę od radzenia sobie z problemami.

Skorzystaj z pomocy doradcy, który pomoże Ci uporać się z problemami z przeszłości. Należy znaleźć osobę, która potrafi wsłuchać się w okoliczności i pomóc zrozumieć, co się stało. Należy to zrobić jak najszybciej, aby zapobiec zniszczeniu psychiki przez uczucia. Im szybciej uzyska się pomoc, tym lepiej.

14. Naucz się na nowo kochać siebie.

Czasami łatwo nam wybaczyć innym ludziom, ponieważ ich kochamy. Dlaczego miałoby być inaczej w przypadku Ciebie? Niestety, może to być trudne do zrobienia. Największa walka w życiu to ta, która wymaga od nas zaakceptowania i pokochania samych siebie, bez względu na nasze niedoskonałości.

Kochanie siebie wymaga całkowitej szczerości w kwestii tego, kim się jest, jak się czuje i czego się potrzebuje.

Aby przestać się dyskredytować z powodu rzeczy, których być może żałujesz, i zacząć doceniać wszystkie pozytywne rzeczy, które zrobiłeś, musisz zaakceptować fakt, że nie wszyscy, których kochasz, będą się zgadzać ze wszystkim, co robisz, i to jest w porządku. Jest wiele rzeczy, które możesz zrobić, aby znów zacząć kochać siebie.

15. Zadośćuczynienie i naprawa szkód.

Jeśli nie możesz sobie wybaczyć, bo kogoś skrzywdziłeś, przeproś tę osobę i spróbuj odbudować zerwane relacje. Naprawienie krzywd wyrządzonych innym to ważny sposób na naprawienie krzywd wyrządzonych sobie samemu. Może upłynąć trochę czasu, zanim ta druga osoba w końcu Ci wybaczy, ale to nic nie szkodzi, ponieważ zadośćuczynienie nadal przynosi Ci ulgę emocjonalną.

Prosząc o przebaczenie, okazuj szczerość. Zastanów się, co możesz zrobić, aby poprawić życie tych, na których twoje postępowanie wywarło negatywny wpływ. Jeśli nie jesteś pewien, co możesz zrobić, możesz nawet zapytać ich o to bezpośrednio. Osoby, które zostały zranione przez twoje postępowanie, mogą poprosić cię o zadośćuczynienie, np. obiecując, że w przyszłości postąpisz inaczej. Należy wziąć sobie te prośby do serca i być konsekwentnym. Często naprawienie krzywd wymaga czasu, więc nie ustawaj w wysiłkach.

16. Bądź wdzięczny i naucz się sztuki wdzięczności.

Odczuwanie urazy do samego siebie może być męczące i wstydliwe. Uwolnij się od poczucia winy, zastępując złe uczucia wdzięcznością. Sztuka wdzięczności przynosi tak wiele korzyści. A jeśli nadal czujesz się źle, możesz przynajmniej zrobić coś dobrego.

Przebaczenie i wdzięczność często idą ze sobą w parze.

Może być trudno określić, co jest pierwsze, ale niektórym łatwiej jest zacząć od wdzięczności, ponieważ jest to proces bardziej namacalny niż przebaczenie. Łatwiej jest go zrozumieć i włączyć do codziennego życia. Wdzięczność wymaga bycia wdzięcznym za rzeczy, które pojawiają się w naszym życiu.

Wymaga wdzięczności za irytację, frustrację, ból i rozczarowanie, które pojawiają się w naszym życiu, i akceptowania ich w momencie, gdy się pojawiają. Gdy tylko będziesz w stanie spojrzeć na sytuację z perspektywy wdzięczności, chaos zamieni się w akceptację, która z kolei może prowadzić do przebaczenia.

Wdzięczność jest kluczem do życia w radości.

Ostatnie słowo o wybaczaniu sobie

Przebaczenie wymaga czasu – poczucia winy, akceptacji, procesu uzdrawiania, współczucia dla samego siebie i wszystkiego, co się z tym wiąże. To nie jest coś, co można zrobić w ciągu jednej nocy.

Ale nauka wybaczania sobie i innym jest warta całego bólu i trudności. Może ona uwolnić Cię od wszystkich rzeczy, które Cię bolą, a co ważniejsze, może sprawić, że będziesz szczęśliwszy.

Mamy nadzieję, że dzięki powyższym wskazówkom i radom nauczysz się wybaczać sobie błędy, które popełniłeś w przeszłości. Przebaczenie nie jest łatwe – nigdy nie jest, nie było i nie będzie. Ale prawdziwe szczęście i prawdziwa wolność nadejdą dopiero wtedy, gdy nauczymy się wybaczać sobie wszystkie złe rzeczy, które zrobiliśmy.

Oceń ten artykuł
psychologiairozwoj.pl

Adblock
detector